༡༢
༡༢
དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དམ། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཤེས་ཉམས་དེ་ཉིད་ལས་ཡེངས་པ་ན་ཡང་སྔར་གྱི་གནས་པ་དེ་ཉིད་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་ནང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་མཉམ་གཞག་དེ་ཉིད་ལ་ནང་དུ་འཇོག་པ་ན་འཇོག་བྱར་ཡོད་ལ། ལྡང་བ་ན་ལྡང་བྱ་རང་དབང་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཤེས་པ་བཀོལ་དུ་བཏུབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པས་བློང་བློང་པོར་མི་བྱེད་པའི་སེམས་ལྷོད་ཆགས་པ་ཞིག་འབྱུང་ལ། དེའི་དུས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཕྱི་དོན་ལྔ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སྤུ་རིས་སོ་སོར་གཅོད་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཆད་དེ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཟི་བུན་ནེ་བར་འགྲོ་བ་ཡོང༌། དེ་ལ་ཉམས་བརྟན་པ་ན་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་ཙམ་ཇི་ལྟར་སོང་མི་ཚོར་བ་དང༌། བཟའ་བཏུང་མ་སྤྱད་ཀྱང་བཀྲེས་སྐོམ་མེད་པར་ལུས་སེམས་ཉམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟས་ཏེ་བདེ་འབོལ་ལེར་མཉེན་ལྕུག་ཏུ་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མི་ཚོར་བ་ཉམས་བྱེད་པ་འོང་ངོ༌། །

以下是您请求的藏文直译成简体中文：
这样修行时，当从所缘对象本身或专注于该所缘的连续心识体验中分心时，应用正念将其与先前的安住相连接，内心平等安住时，于此等持中，有可安置之对象；当起身时，心识已成为自在的起身对象，心识变得可控，不被烦恼搅扰而变得轻松自在。此时，对色声等五种外境，不再以分别作用划分细节的寻伺活动中断，一切显现变得模糊朦胧。修行稳定时，甚至感觉不到上午下午如何过去，即使不进饮食也无饥渴感，身心由此体验增强，变得舒适柔软，甚至连呼吸的运行也感觉不到，这种体验会出现。


 བཟའ་བཏུང་མ་སྤྱད་ཀྱང་བཀྲེས་སྐོམ་མེད་པར་ལུས་སེམས་ཉམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟས་ཏེ་བདེ་འབོལ་ལེར་མཉེན་ལྕུག་ཏུ་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མི་ཚོར་བ་ཉམས་བྱེད་པ་འོང་ངོ༌། །
༡༢

即使不进饮食也无饥渴感，身心由此体验增强，变得舒适柔软，甚至连呼吸的运行也感觉不到，这种体验会出现。
十二


